web analytics

Telefoonnummer: 06-39186618

Mensen met dementie bloeien op in Odensehuis Assen. ‘Eruit halen wat er nog inzit’

Assen – Het Odensehuis in Assen voor mensen met dementie verhuisde vorig jaar van de Maasstee naar het Markehuus in de Asser wijk Peelo. En het inloophuis bewijst volgens initiatiefneemster Heleen Verheus z’n waarde. ‘Thuis zaten onze bezoekers vaak te suffen in een stoel, hier zie je ze helemaal opbloeien.’

Tijdens het gesprek in het Markehuus in Assen klinkt muziek vanuit de woonkamer van het Odensehuis. Vrolijke noten, blije gezichten van de bezoekers. Heleen Verheus knikt. ‘Kijk, daar doen we het allemaal voor. Deze mensen een gezellige dag bezorgen. Hun lach is een beloning voor mij en onze vrijwilligers.’

Activiteiten

In oktober 2017 opende het Odensehuis haar deuren in de Maasstee in Assen, sinds medio oktober vorig jaar staat de prachtig ingerichte huiskamer voor bezoekers met dementie in het Markehuus in de Asser wijk Peelo. Vijf dagen in de week kunnen zij daar terecht voor activiteiten zoals bewegen, schilderen, muziek maken of fietsen op de duofiets. De grootte van de groepen varieert, met maximaal zo’n 19 bezoekers per dag.

Drijvende kracht achter het Odensehuis is Heleen Verheus. Zij komt uit de jeugdzorg, maar besloot een switch te maken toen ze eind 2016 het Odensehuis in Groningen had bezocht. ‘Werken met jeugd is heel dankbaar werk, maar ook slopend. Je wordt vaak met ellendige verledens van jongeren geconfronteerd en dat begon aan me te vreten. Ik wilde wat anders, iets wat me positieve energie geeft. En dat heb ik gevonden met het Odensehuis. Het contact en wisselwerking met mensen met dementie vind ik geweldig en elke dag is leuk.’

Het Odensehuis in Assen krijgt subsidie van de gemeenten Assen, Aa en Hunze, Noordenveld en Tynaarlo en de provincie. De bezoekers komen momenteel uit Assen, Eelde en Stadskanaal. Heleen: ‘En ik hoop dat we straks ook bezoekers krijgen uit de andere ‘subsidiegemeenten’, want voor die regio is het Odensehuis ook bedoeld.’

Vaardigheden

De kracht van het inloophuis? ‘Wij kijken’, aldus Heleen, ‘vooral naar wat mensen met dementie nog wel kunnen, en niet naar wat ze niet meer (zouden) kunnen. Er zijn partners van bezoekers die ons meteen vertellen wat niet meer kan. Begrijpelijk, dat is ook een stukje bescherming. Maar hier zien we dat bezoekers best nog veel vaardigheden hebben. En wij willen ook eruit halen wat er nog inzit! Thuis zitten zij vaak maar wat te suffen in een stoel, hier zijn ze bezig en zie je bezoekers regelmatig weer opbloeien.’

‘Weet je, ik begrijp best dat het in het begin een beetje eng is om hier te komen. Weg uit de vertrouwde omgeving, terwijl dat vaak de enige houvast is die deze mensen nog hebben. Maar eenmaal hier zie je ze lol maken met elkaar. En denk erom: er worden door deze mensen regelmatig lekkere foute grappen gemaakt over dementie. Als iemand bijvoorbeeld iets raars of doms zegt, wordt er hard om gelachen en vervolgens gezegd: joh, trek het je niet aan, we zijn het zo meteen toch weer vergeten…’

Daarnaast, gaat Heleen verder, bouwen bezoekers én hun mantelzorgers een heel nieuw netwerk op in het Odensehuis. ‘Nieuwe kennissen, vrienden. Ja, ook mantelzorgers. Het zijn ‘lotgenoten’, zij vinden hier onderling een stukje begrip. Herkenning en erkenning. Ze kunnen hun verhaal kwijt, tips en kennis uitwisselen, samen lachen, samen huilen.’

Verdampen

De bezoekers in Assen variëren in leeftijd van 48 tot en met 94 jaar. Het is moeilijk te verteren voor naasten om een eens zo innige band met een geliefde te zien verdampen. Op latere leeftijd is dat wellicht wat gemakkelijker te accepteren dan bij gezinnen met een jong-dementerende vader of moeder. Heleen: ’48 jaar is natuurlijk erg jong en het is verschrikkelijk voor de partner en de kinderen, die niet meer de man, vrouw, vader of moeder hebben die ze hadden. Want daar komt het wel op neer. Een voorheen vertrouwde gezinssituatie verandert drastisch en dat is moeilijk te aanvaarden.’

Eens per maand zijn er activiteiten waar zowel de bezoekers als de mantelzorgers aan mee kunnen doen. Op 22 februari is dat bijvoorbeeld een muziekmiddag. Heleen: ‘Ook ouderen uit Peelo – of daarbuiten – kunnen dan langskomen. Want niet alleen de bezoekers en hun mantelzorgers zijn hier welkom, we merkten dat het Odensehuis ook een fijne plek is voor eenzame ouderen. Mensen die bijvoorbeeld hun partner zijn verloren, niemand meer hebben om mee te praten en altijd maar alleen zijn. Het is ook altijd de bedoeling geweest de wijk te betrekken bij het Odensehuis en het klikt hier tussen de bezoekers en de wijkbewoners.’

Herwonnen vrijheid

De onlangs aangeschafte duofiets noemt Heleen een soort symbool van ‘herwonnen vrijheid’ van de bezoekers. ‘Want het is toch heerlijk als je zo veilig met iemand kunt fietsen en de zon weer op je huid voelt, de wind weer door je haren gaat. We hebben de fiets kunnen aanschaffen met geld van de provincie en STILA en de duofiets staat naast het Markehuus in de stalling bij Albert Heijn Hillenga. En we hebben meer wensen, zoals een terras en een moestuin, die we willen gaan beheren met de kinderen van de buitenschoolse opvang van basisschool De Scharmhof. Hopelijk gaat dat lukken, want daar kijken we echt naar uit.’

Wat ook spannend wordt: over 1,5 jaar beslissen de deelnemende gemeenten en de provincie of de subsidie voor het Odensehuis wordt voortgezet. Heleen: ‘Ik hoop van ganser harte dat dit een vast element wordt in het zorgaanbod. Het Odensehuis is voor mensen met dementie en hun naasten een hele fijne plek om te komen én het vervult daarnaast ook een sociale functie voor mensen in de wijk.’

Tekst: Robbert Willemsen(bron: Assercourant)

Laat een reactie achter